Bu günün gecesi ve bu güzün kışı gelmesi kat’iyetinde, gençlik baharı dahi ihtiyarlık güzüne ve kabir kışına inkılab edecek.
Madem ölüm öldürülmüyor ve kabir kapısı kapanmıyor, öyle ise, hayatımızı, hususan o fâni beş-on senelik gençliğimizi ebedî bir gençliğe nasıl çevirebiliriz?
Akıldan çok hissiyatı dinleyen gençliğimizi nasıl haramlardan kurtarıp, hak ve hakikat yolunda sarfedebiliriz?